Tetraselmis tetrathele – charakterystyka i znaczenie

Tetraselmis tetrathele (West) Butcher 1959 to gatunek jednokomórkowych zielenic, który odgrywa istotną rolę w ekosystemach wodnych, szczególnie w fitoplanktonie. Znaleziony w różnych lokalizacjach, takich jak Bałtyk, Hiszpania, Ukraina oraz Skandynawia, jest ważnym składnikiem pokarmowym dla wielu organizmów wodnych. Artykuł ten ma na celu przybliżenie biologii, taksonomii oraz zastosowań tego interesującego organizmu.

Taksonomia Tetraselmis tetrathele

Gatunek Tetraselmis tetrathele został po raz pierwszy opisany w 1916 roku przez George’a Stephena Westa jako Platymonas tetrathele. Jednak właściwy opis tego gatunku został podany przez Rogera Butchera w 1959 roku w czasopiśmie „Fisheries Investigations”. Holotyp pochodził ze zbiornika słonej wody w Plymouth, w hrabstwie Devon w Anglii. Ważnym elementem taksonomii jest również to, że AlgaeBase uznaje University of Birmingham za miejsce typowe dla tego gatunku, gdzie dokonano jego opisu. Nazwa gatunkowa „tetrathele” odnosi się do czterech charakterystycznych wypustek znajdujących się w przedniej części komórki, które przypominają brodawki.

Występowanie i ekologiczne znaczenie

Tetraselmis tetrathele preferuje wody brachiczne, czyli mieszankę wody słonej i słodkiej o niskim zasoleniu. Jego występowanie zarejestrowano w wielu regionach morskich, takich jak Bałtyk, Skandynawia, Hiszpania oraz Ukraina. Gatunek ten jest znany z szybkiego rozprzestrzeniania się, co prowadzi do zakwitów planktonu na wybrzeżach i zatokach. Badania wykazały również, że Tetraselmis tetrathele może być używany do analizy zawartości selenu w wodzie, co czyni go istotnym elementem badań ekologicznych związanych z jakością wód.

Rola w ekosystemie

Tetraselmis tetrathele stanowi ważny składnik fitoplanktonu i dostarcza pożywienia wielu mniejszym organizmom wodnym, takim jak wrotki (Rotifera). Te jednokomórkowe zielenice są kluczowe w łańcuchu pokarmowym morskich ekosystemów, ponieważ są źródłem białka i energii dla większych organizmów wodnych.

Budowa i biologia Tetraselmis tetrathele

Komórki Tetraselmis tetrathele mają długość około 15 μm oraz szerokość wynoszącą od 4,5 μm do 8 μm. Posiadają one długie wici o długości od 9,5 μm do 12 μm. Ich kształt jest zróżnicowany; często występuje stożkowato zakończony tylny koniec oraz karbowany przedni koniec. W przedniej części komórki znajdują się cztery brodawkowate wypustki otaczające zagłębienie. Chloroplast zajmuje prawie całą komórkę i dzieli się na cztery płaty otaczające jądro komórkowe z dużym pirenoidą.

Rozmnażanie i warunki hodowli

Tetraselmis tetrathele rozmnaża się poprzez podłużny podział komórki. Jego rozwój jest uzależniony od zawartości azotanów oraz zasolenia wody. W warunkach laboratoryjnych najlepiej rozwija się w pojemnikach o zasoleniu wynoszącym 35 ± 2‰. Hodowlę tego gatunku można prowadzić na pożywce Guillarda lub pożywkach wzbogaconych nawozami stosowanymi do hodowli innych mikroalg. W badaniach przeprowadzonych przez Masanori Okauchi i Kouichi Kawamura w 1997 roku opracowano nową pożywkę bazującą na Guillarda, co przyniosło lepsze wyniki produkcyjne dla Tetraselmis tetrathele.

Zastosowanie Tetraselmis tetrathele

Tetraselmis tetrathele znajduje szerokie zastosowanie zarówno w badaniach naukowych, jak i praktyce hodowlanej. Gatunek ten był wykorzystywany do badań nad usuwaniem azotu amonowego z wody, co może mieć istotne znaczenie dla poprawy jakości środowiska wodnego.

Pokarm dla organizmów wodnych

Jednym z głównych zastosowań Tetraselmis tetrathele jest jego wykorzystanie jako pokarm dla zwierząt planktonowych. Jest on źródłem pokarmu dla takich organizmów jak wrotki czy widłonogi (np. Apocyclops dengizicus). Te drobne organizmy są następnie wykorzystywane do karmienia większych zwierząt hodowlanych, takich jak krewetki tygrysie (Penaeus monodon) oraz larwy ryb.

Podsumowanie

Tetraselmis tetrathele to wyjątkowy gatunek jednokomórkowych zielenic o istotnym znaczeniu ekologicznym oraz praktycznym. Jako składnik fitoplanktonu odgrywa kluczową rolę w łańcuchu pokarmowym morskich ekosystemów oraz znajduje zastosowanie w badaniach nad jakością wód czy hodowli zwierząt wodnych. Jego różnorodność biologiczna oraz zdolność do szybkiego rozprzestrzeniania się czynią go interesującym obiektem badań zarówno dla ekologów, jak i specjalistów zajmujących się akwakulturą.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).