Wstęp

Lucjusz Fulwiusz Plautianus, żyjący w II wieku naszej ery, był jednym z kluczowych postaci w historii Cesarstwa Rzymskiego. Jego bliskie relacje z cesarzem Septymiuszem Sewerym oraz znacząca rola jako prefekt pretorianów uczyniły go osobą wpływową, ale także kontrowersyjną. W artykule tym przyjrzymy się jego życiorysowi, karierze politycznej, a także tragicznemu zakończeniu, które obnaża niebezpieczeństwa związane z władzą i ambicjami w ówczesnym świecie rzymskim.

Życie i kariera

Lucjusz Fulwiusz Plautianus urodził się około 150 roku w Leptis Magna, w Afryce Północnej. Jego pochodzenie nie tylko z tej samej prowincji, co cesarz Septymiusz Sewer, ale również potencjalne pokrewieństwo z rodem Fulvii Pii, matki cesarza, sprawiły, że Plautianus stał się jednym z najbliższych współpracowników Sewerysa. W 196 lub 197 roku został mianowany prefektem pretorianów, co znacznie zwiększyło jego władzę i wpływy.

Jako prefekt pretorianów Plautianus odgrywał kluczową rolę w stabilizowaniu rządów Sewerysa. Jego działania obejmowały między innymi zwalczanie rywali politycznych cesarza, takich jak Pesceniusz i Pertynaks. Dzięki takim działaniom zdobył ogromne zaufanie cesarza oraz szereg przywilejów. W 203 roku został konsulem oraz senatorem, co dodatkowo umocniło jego pozycję w rzymskiej hierarchii społecznej.

Rodzina i relacje

Plautianus był żonaty i miał dwoje dzieci: syna Gajusza Fulwiusza Plautusa Hortensjusza oraz córkę Publię Fulwię Plautillę. Córka jego została wydana za mąż za Karakallę, starszego syna Septymiusza Sewerysa, co miało na celu umocnienie więzi między rodami. Małżeństwo to zostało szczególnie uroczyście ogłoszone podczas decennaliów cesarza w kwietniu 202 roku.

Jednakże relacje rodzinne nie zawsze były harmonijne. Ambicje Plautianusa oraz jego chciwość budziły niepokój zarówno wśród senatorów, jak i w samej rodzinie cesarskiej. Julia Domna, cesarzowa matka, zaczęła dostrzegać zagrożenie płynące z nadmiernych ambicji swego faworyta i teścia. Konflikty te były symptomem większej walki o władzę wewnątrz rodziny cesarskiej.

Ambicje i upadek

Plautianus był znany ze swojego okrucieństwa oraz agresywnych metod działania. Jego ambicje wyrażały się nie tylko w dążeniu do osobistej chwały, ale także w grabieży majątków innych ludzi. To zachowanie doprowadziło do napięć między nim a Septymiuszem Sewerysem. Choć początkowo cieszył się dużym zaufaniem cesarza, jego nadmierna ambicja zaczęła budzić obawy.

Działania Julia Domny były kluczowe dla rozwoju sytuacji. Obydwoje z Karakallą zaczęli podejrzewać Plautianusa o intrygi mające na celu osłabienie ich pozycji. Kiedy doszło do śmierci Publiusza Septymiusza Gety – brata Karakalli – sytuacja stała się krytyczna dla Plautianusa. Geta był przeciwnikiem faworyta cesarza i jego śmierć otworzyła drogę do oskarżeń przeciwko Plautianusowi.

Zgładzenie i damnatio memoriae

W styczniu 205 roku Lucjusz Fulwiusz Plautianus został oskarżony o spisek przeciwko cesarzowi na inspirację Julii Domny. Po wezwaniu przez Septymiusza Sewerysa stanął przed obliczem cesarza razem z Karakallą. W wyniku rozwoju sytuacji doszło do brutalnego zgładzenia faworyta przez Karakallę lub na jego rozkaz. Zdarzenie to jest opisane w dwóch ważnych źródłach historycznych: Herodiana oraz Kasjusza Diona, które różnią się nieco w szczegółach.

Po śmierci Plautianusa jego majątek został skonfiskowany, a wszelkie oznaki czci dla niego zostały zniszczone w ramach damnatio memoriae – skazania na zapomnienie. Proskrypcje dotknęły również osoby podejrzewane o sprzyjanie faworytowi cesarza, co prowadziło do licznych prześladowań.

Zakończenie

Lucjusz Fulwiusz Plautianus pozostaje postacią tragicznie uwikłaną w sieć politycznych intryg starożytnego Rzymu. Jego życie pokazuje nie tylko blask władzy i wpływów, ale także kruchość tychże pozycji wobec ambicji i zdrady w świecie polityki rzymskiej. Zgładzenie Plautianusa ukazuje niebezpieczeństwa związane z dominującą rolą jednostki oraz konsekwencje nadmiernych ambicji. Historia ta jest przestrogą zarówno dla współczesnych liderów politycznych, jak i dla tych, którzy pragną zdobyć władzę kosztem innych.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).