Wstęp
„Królowa Czarnego Wybrzeża” to jedno z najbardziej rozpoznawalnych opowiadań autorstwa Roberta E. Howarda, które ukazało się po raz pierwszy w maju 1934 roku w magazynie „Weird Tales”. Opowiadanie wpisuje się w kanon literatury fantasy, a jego głównym bohaterem jest słynny wojownik Conan z Cymerii. Historia koncentruje się na niezwykłym związku Conana z Bělit, królową piratów, i ukazuje ich wspólne przygody, pełne niebezpieczeństw i magii. W tym artykule przyjrzymy się fabule, charakterystyce postaci oraz wpływowi tego dzieła na kulturę popularną.
Fabuła opowiadania
Akcja „Królowej Czarnego Wybrzeża” rozpoczyna się, gdy Conan, będący najemnym żołnierzem w armii królestwa Argos, musi uciekać przed wymiarem sprawiedliwości. Aby ratować swoje życie, wdziera się na statek kupiecki płynący do Kush. Niestety, wkrótce statek zostaje napadnięty przez czarnoskórych piratów. W dramatycznej walce cała załoga ginie, a jedynie Conan zyskuje uznanie jako niepokonany wojownik.
Piracka przywódczyni, piękna Bělit, zauważa jego siłę i odwagę. Decyduje się zaproponować mu dołączenie do jej ekipy. Ich relacja szybko przeradza się w namiętną miłość, a wspólne wyprawy na wybrzeża Kush i Stygii stają się ich pasją. Przez długi czas wzbudzają strach w sercach wielu ludzi, a Conan zyskuje tytuł Amra – Lwa.
Wielka przygoda w górę rzeki Zarkheba
Pewnego dnia Bělit decyduje się popłynąć w górę rzeki Zarkheba, znanej z niebezpieczeństw i tajemnic. Wierzy, że odnajdą tam ruiny zaginionego miasta pełnego skarbów. Po wielu perypetiach załoga odnajduje cenny skarb, jednak odkrywa również obecność tajemniczej istoty przypominającej małpę – ostatniego przedstawiciela gatunku rozumnych istot zamieszkujących to miasto przed przybyciem ludzi.
Istota ta posiada potężne moce szamańskie i potrafi hipnotyzować członków załogi. Niestety, wiele osób zostaje obracanych przeciwko sobie nawzajem przez czary szamana. W międzyczasie Conan oddala się od reszty ekipy w poszukiwaniu wody i pada ofiarą narkotycznego działania lotosu.
Tragiczny finał
Po przebudzeniu Conan odkrywa przerażającą scenę: jego ukochana Bělit oraz większość załogi leży martwa. Pozostali członkowie załogi są nadal pod wpływem hipnozy i atakują go. W dramatycznej walce udaje mu się ich pokonać. Jednak nadchodzi moment kulminacyjny – skrzydlaty szaman atakuje Conana osobiście. Wtedy zjawia się duch Bělit, oferując mu pomoc w walce.
Duch ukochanej przypomina Conanowi o jej miłości i determinacji: „Nawet gdybym była martwa, a ty walczył o życie, pośpieszyłabym z otchłani…” Te słowa dodają mocy barbarzyńcy i pozwalają mu pokonać przeciwnika. Po tej dramatycznej walce Conan postanawia pochować Bělit zgodnie z barbarzyńskim zwyczajem: umieszcza jej ciało na okręcie, który następnie puszcza na morze i podpala.
Styl narracji i innowacje literackie
„Królowa Czarnego Wybrzeża” wyróżnia się stylem narracyjnym różniącym się od innych opowieści o Conanie. Howard zdecydował się na mniej płynne prowadzenie fabuły na rzecz epickiego rozmachu opowieści. Po raz pierwszy zastosował przeskoki czasowe oraz podział tekstu na rozdziały, co nadało opowiadaniu nowy wymiar literacki.
Dodatkowo każde rozdział rozpoczyna się poetyckim fragmentem Pieśni o Bělit, co podkreśla emocjonalny ładunek całej historii. Howard stworzył również postać Bělit jako pierwszej prawdziwej miłości Conana – kobiety o silnym charakterze, która odgrywa kluczową rolę w jego życiu.
Krytyka i odbiór
Krytycy literaccy zwracają uwagę na fakt, że „Królowa Czarnego Wybrzeża” jest jednym z najlepszych opowiadań Howarda o Conanie. Everett F. Bleiler wskazuje na to, że w tej historii bohater kieruje się uczuciem miłości zamiast gniewu czy żądzy zemsty, co nadaje fabule głębszego sensu.
Kolejnym interesującym aspektem jest to, że pierwotnie tytułowa bohaterka nosiła imię Tameris. Howard zmienił je na Bělit, co wpisało ją trwale w historię literatury fantasy. Opowiadanie zostało również zaadaptowane do różnych mediów – zarówno komiksów jak i filmów – co świadczy o jego dużym wpływie na kulturę popularną.
Adaptacje i wpływ kulturowy
„Królowa Czarnego Wybrzeża” doczekała się kilku adaptacji komiksowych oraz filmowych. Pierwszy komiks powstał w 1979 roku pod scenariuszem Roya Thomasa oraz rysunkami Johna Buscemy. W 2012 roku wydano kolejną wersję komiksu w serii „Conan the Barbarian”, której autorem był Brian Wood.
Motyw powracającej ukochanej z zaświatów został także wykorzystany w filmie „Conan Barbarzyńca” z 1982 roku, choć tam dotyczył innej postaci – Valerii. Adaptacje te pokazują trwałość historii Howarda oraz jej zdolność do inspiracji kolejnych pokoleń twórców.
Zakończenie
„Królowa Czarnego Wybrzeża” jest nie tylko opowieścią o przygodach Con
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).